از مدرسه که آمدم به دست خود درختی می نشانم

 مشق هایم را که نوشتم ...

  به پایش جوی آبی می کشانم...

  تا بزرگ شود...

  آنقدر بزرگ...

 که بتوانم خود را از آن بیاویزم ...!

اگه فاصلـــه افتاده

اگه من با خودم سردم

تو کاری با دلم کردی

که فکــرشم نمی کردم

چه آسون دل بُریدی

از دلــی که پای تو گیــره

که از این بدترم باشی

واسه تو نفسـش میره

نمی ترسم اگه گاهــی دعــامون بــی  اثــر می شه

همیـشـه  لحظۀ آخـــر خـــدا نزدیکتر می شه

تو رو دستِ خودش دادم

که از حـالم خبــر داره

 تا از تو چشماشـو یه لحظه برنمی داره

....

گاهي به پشت سر نگاه ميکنم و گاهي به افق. گاهي به تپه اي که فتح کرده ام مينگرم. گاهي ميروم به بالاترين نقطه ي فتحم. و ميبينم مسيرها و ديروزهاي خنده دار را. و مي خندم به ديروز و خودم .به آرزوهایی مینگرم که خروار خروار خاک رویش را پوشانده و روی آن نوشته اند "مرگ بر اثر بی توجهی"

    رمضان یعنی...

رمضان یعنی تمرین انسان بودن

رمضان یعنی شنیدن صدای باران

رمضان یعنی بوییدن گل یاس

رمضان یعنی تمدید نگاه کردن به چشمان همیشه نگران مادر

رمضان یعنی بهانه ای برای عاشق شدن و شاید عاشق ماندن

رمضان یعنی سجده ای بی انتها

رمضان یعنی خاکی برای جدایی

رمضان یعنی غروب برای طلوع

رمضان یعنی انتظار اذان

رمضان یعنی قدرت بیان عشق

رمضان یعنی دل هایی جان گرفته

رمضان یعنی سکوتی برای خنده

رمضان یعنی دیدن و لمس دست های پر از خالی

رمضان یعنی رفتن در جاده ی رسیدن

رمضان یعنی مبدأ عشق

رمضان یعنی بخششی بی بهانه

رمضان یعنی فرصتی برای باز کردن برگ های زندگی برای انجام فتوسنتز

رمضان از دید من اینا بود.... خوب بید؟!

وقتی میگویند باران خیس است ، نمی فهمم ؛

زیر باران میروم تا خیس شوم

زیر باران باید رفت...

وقتی میگویند ساحل آرامش بخش است، نمی فهمم ؛

بگذارید پا برهنه در میا ن شن ها بدوم

تاببینم چیست آرامش....

وقتی میگویند خدا دوستمان دارد، نمی فهمم ؛

خدایا دوستم داشته باش

تا بفهمم دوست داشتن چیست....